گاهی اتفاقها

تو رو به من ومن رو به تو

بیشتر گره می زنند

خوشحالم

بیا ابرا رو پرپر کن

دلم از سنگ و آهن نیست

تو رو بخشیده....

باور کن!!!

این دنیا همیشه جایی واسه پس گرفتن حرفات داره!

بزن زنگو...

هستی؟ بودنت چه شکلی شده؟

روزی چند بار پلک میزنی ؟ نکنه پلکات خیس بالا و پایین بشن؟!

نکنه آه بکشی! نکنه غصه بخوری؟!

نکنه از ترس شبا خوابت نبره!

نکنه تنها باشی؟!

نکنه منو نداشته باشی؟!

....................

این نیز بگذرد...

                بهترين بهترين من

خوشا اگر نه رها زیستن،مردن به رهایی!

                                                               احمد شاملو                                                   

باز دلم را به دستت می سپارم به اختیار خویش

باز تو ماندی و من و این دل بیقرار

سپاسگذارم

برای بودنت ،ماندنت...

دلم می خواهد وقتی چشمانم را باز می کنم باشی

واین یک خواب مخملی نباشد

می دانم مهربانی ، مهربان تر از خودت.

دوستت دارم

برای تمام تجربه ها چه تلخ چه شیرین

بزرگ خواهم شد

بزرگ...

که همیشه سکوت کنی

خسته ام از حرف زدن

بیهوده است. حرف زدن بیهوده است...

عاشق ابرهای سرگردان

عاشق روزهای بارانی

عاشق هر چه نام تست بر آن

                                                پاییز در راه است...

ای تمام نامهای هر کجا!

زیر سایبان دستهای خویش

جای کوچکی به این غریب بی پناه می دهید؟

این دل نجیب را

این لجوج دیر باور عجیب را در میان خویش

                                                       راه می دهید؟

خانه ات آباد ای ویرانی سبز عزیز من

ای زبر جدگون نگین خاتمت بازیچه ی هر باد

تا کجا بردی مرا دیشب

با تو دیشب تا کجا رفتم