چقدر غمگینم. انقدر با حرفای یخی ات دلم رو رنجوندی. که خیلی احساس بدبختی می کنم.

کاش می دونستی با این حرفا من چقدر تهی می شم.

منو تنها گذاشتی و من تحمل این تنهایی رو ندارم.

کاش امشب اینقدر بی رحم نبود.

کاش اینقدر من حساس و زود رنج نبودم.

کاش تمام چیزایی  که گفتی دروغ باشه.

کاش منو رها نمی کردی . کاش!

کاش دوسم داشتی.

کاش اینقدر راجب من بد فکر نمی کردی.

کاش من می تونستم برم و تو هیچ وقت تا اخر عمرت منو نمی دیدی.

کاش اشکام واست مهم بود.

آنقدر به دیوار خیره شدم.

که گاهی اوقات آنها را با خودم اشتباه می گیرم.

چه شباهتی...

روزم حرام شد.

تا خود شب تا خود خواب به تو فکر خواهم کرد.

امید دارم وقتی خواب مرا با خودش برد تو را هم از ذهن من پاک کند.

که نشد....

تو ازهر خاطره ایی دلم را بیشتر دلتنگ کردی

که سهم من بیشتر بود.

برای تمام کوتاهی ها که کردم، معذرت می خواهم.

منو ببخش

ولی وقتی اون خدا بیامرز رو رو سنگ غسال خونه دیدم

نه تنها نترسیدم بلکه از اون روز آرامش بیشتری دارم!

با خودم فکر کردم

به قول مرحوم جلال آل احمد:

مرده ها ترس ندارن ، این زنده هستن که باید ازشون ترسید

عجب!

هیچ چیز سر نا سازگاری نداره

یا من خوابم یا نه واقعا دنیا رو خواب با خودش برده

هه هه هه.............

ای کاش هر روز بارون بیاد فقط بیاد و بریزه رو سر دل پا پتی من

ای کاش همیشه این جور بی جور آروم بودم

      یک شب آتش در نیستانی فتاد

                                    سوخت چون اشکی که بر جانی فتاد

کاشکی هزار تا بیاد و یکی نره...

گاهی اتفاقها

تو رو به من ومن رو به تو

بیشتر گره می زنند

خوشحالم

بیا ابرا رو پرپر کن

دلم از سنگ و آهن نیست

تو رو بخشیده....

باور کن!!!

این دنیا همیشه جایی واسه پس گرفتن حرفات داره!

بزن زنگو...

هستی؟ بودنت چه شکلی شده؟

روزی چند بار پلک میزنی ؟ نکنه پلکات خیس بالا و پایین بشن؟!

نکنه آه بکشی! نکنه غصه بخوری؟!

نکنه از ترس شبا خوابت نبره!

نکنه تنها باشی؟!

نکنه منو نداشته باشی؟!

....................

این نیز بگذرد...

                بهترين بهترين من